امروز: شنبه 29 مهر 1396 برابر با 21 اکتبر 2017

 

دارای مجوز  رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به شماره 93/28012

جاذبه های گردشگری استان سیستان و بلوچستان

جاذبه های گردشگری استان سیستان و بلوچستان (31)

چهارشنبه, 26 خرداد 1395

آبشار اسفند يكی ازجاذبه های ناشناخته در سيستان وبلوجستان است كه به خوبی معرفی نشده است.

سه شنبه, 25 خرداد 1395

آبشار طبیعی سراب در بخش بزمان ایرانشهر چشم اندازی زیبا و بکر که هر رهگذری را به خود جلب می کند.

یکشنبه, 16 اسفند 1394

شهرستان سرباز به مرکزیت شهر راسک در جنوب استان سیستان و بلوچستان واقع است. این شهرستان از شمال به شهرستان زابلی و ایرانشهر و از طرف شرق به کشور پاکستان با حدود ۱۲۰ کیلومتر مرز مشترک، ازجنوب به شهرستان چابهار و از غرب به نیکشهر محدود می‌شود.

fi 'chva chinhk \d'dv این شهرستان دارای 11500کیلومتر مربع وسعت است و از سه شهرراسک، سرباز و پیشین تشکیل شده و جمعیت آن بالغ بر 195هزار نفر است.

از مجموع این جمعیت ۲۱ هزار نفر ساکن در نقاط شهری و 174هزار نفر در مناطق روستایی زندگی می‌کنند. آب و هوای شهرستان سرباز متأثر از دریای عمان دارای تابستان گرم و مرطوب و زمستان معتدل و مناسب است.

تنوع آب و هوایی در منطقه باعث رشد میوه‌های متنوع مانند خرما، خربزه درختی، موز، کنار، انبه، چیگو، گوواواو و انواع مرکبات از قبیل لیمو، پرتقال، نارنگی می‌شود و به دلیل نزدیکی شرایط آب و هوای این منطقه به هندوستان به هند کوچک مشهور است.

سرباز به دلیل سرسبز بودن و وجود دره و رودخانه پرآب که زیستگاه انواع ماهی‌ها و تمساح پوزه کوتاه ایرانی است هنوز دارای مردمانی است که اصالت و بومی‌بودنشان را حفظ کرده اند.

این نوع زندگی از ابزار آلات کشاورزی، هنر زرگری، آهنگری، سوزندوزی و معماری به طور کامل نمایان است و استادکاران قدیمی ‌با تمامی ‌رغبت و شوق هنر گذشتگان خود را که به ارث رسیده همچنان زنده نگاه داشته اند و این جوشیده دل وجود زنان و مردانی است که با تحمل سختی‌ها همچنان امیدوارانه به سوی افقی روشن گام می‌نهند.

معماری سنتی و پلکانی بافت روستایی خانه‌هایشان در گذر این مسیر خستگی را از تن مسافران می‌زداید و آرامش وصف ناپذیری به او دست می‌دهد ضمن اینکه تزئینات خاصی با اشکال متنوع بر روی نماهای خارجی خانه‌ها دیده می‌شود.

وجه تسمیه و پیشینه تاریخی

سابقه تاریخی سرباز با توجه به انجام مطالعات بررسی و شناسایی در شهرستان، مربوط به محوطه‌های باستانی کشاری و انگوری است که قدمت آن‌ها به هزاره چهارم تا ابتدای هزاره سوم پیش از میلاد مسیح مربوط می‌شود و در دوران ساسانیان یکی از مراکز مهم حکومتی بلوچستان بوده است.

شواهد تاریخی این شهرستان نشان می‌دهد که در دوران اسلامی ‌نیز مورد توجه حکام محلی قرار گرفته و در ۴۰۰ سال اخیر یکی از مراکز حکم فرمانی خوانین بلوچستان بوده است.

از معروفترین اسطوره‌های منطقه می‌توان به “مهرک” که از قدیمی‌ترین داستان‌های واقعی که کم کم تبدیل به اسطوره شده، اشاره کرد.

لازم به ذکر است مدفن میروک در حال حاضر در روستای پیردان است و در خصوص وجه تسمیه سرباز در کتاب فرهنگ جغرافیایی منطقه آمده است وجه تسمیه این مرکز (سرباز) به دلیل نام قلعه قدیمی ‌آن است که از ابتدا معروف به سرباز بوده است.
شاخص ترین بنای تاریخی سرباز قلعه کلات در جنوب استان و واقع در شهر سرباز است که فاصله آن از مرکز شهرستان ۷۶ کیلومتر است.

این که قلعه مذکور در اوایل دوران اسلامی ‌پس از تسلط اعراب بر منطقه مکران ساخته شده، قطعی است.

قلعه سرباز تا مدت‌ها در اختیار اعراب بوده و سپس توسط حکومت‌های ایرانی اداره شده است. در اواخر دوره قاجاریه که خوانین محلی قدرت را در دست گرفتند، طایفه“بار کزایی” بر این مناطق حکومت می‌کرده اند. “بهرام خان بار کزائی” در اوایل حکومت خود این قلعه را محل حکمرانی خود قرار می‌دهد در حال حاضر این قلعه نسبت به سایر قلعه‌ها منسجم‌تر بوده و ماندگاری بهتری داشته است و در دوران قاجار از بنا استفاده نظامی‌می‌شده است.

بنای یاد شده یک طبقه بوده و ورودی آن دالانی با سقف گنبدی داشته و فضاهایی مثل مطبخ، دستشویی و اسطبل در آن وجود دارد. داخل قلعه تنها مقر سکونت مامورین و خان بود و بقیه افراد در مناطقی نزدیک قلعه می‌زیستند؛

دوشنبه, 10 اسفند 1394

قبرستانی خاموش و مرموز در جنوب شرقی ترین نقطه ایران، استان سیستان و بلوچستان، شهر چابهار، روستای تیس. روستایی باستانی با قدمتی حداقل ۲۳۰۰ ساله كه در آن اعتقادات و باورهای مردم بلوچ با راز آمیزی و سكوت ژرفناك طبیعت آن و آثار باستانی بر جای مانده پیوند خورده است و گورستان جن كه بلوچ ها به آن «جن سنط» می‌گویند یكی از این رازهاست.

به گزارش زاهدان پیگیر قبرها در كنار هم بر روی سطحی صخره ای حفر شده اند. حفر این گورها بر سطح سنگی حیرت و پرسش بازدیدكنندگان را بر می انگیزد. چه كسانی این گورهارا حفر كرده اند؟
چرا سطح سنگی را برای حفر انتخاب كرده‌اند؟
این گورها با چه وسیله ای حفر شده است؟
در پاسخ به این پرسش ها مانند این گورستان جز سكوت و خاموشی چیزی نمی شنویم. شاید به دلیل حفظ مردگان و در گذشتگان از گزند جانوران و خورندگان زیر زمینی اجساد، رنج كندن سنگ را بر خود هموار می كردند و گورها را اینچنین می ساختند. شاید برای احترام به مردگان بوده و شاید هم باور مردم محلی درست باشد كه «این گورها متعلق به جن هاست. آنها مردگان خود را در حصار این سنگ ها دفن كرده اند، شب كه می رسد، جنها بر سر گور از دست رفتگان خود حاضر می شوند و به مویه و مرثیه سرایی مشغول می گردند. هر كس كه شبانگاه گذرش بر این گورستان بیفتد، مورد نفرین جن ها قرار می گیرد و با عذابی سخت بعد از چند روز می میرد.»

بشر امروزی با وسایل ابتدایی به دشواری توانایی حفر این گورها را بر روی سطح سخت سنگی دارد. شاید به همین دلیل است كه مردم محلی حفر این گورها را به نیرویی مافوق بشر نسبت می دهند.این گورستان بر تپه ای كم ارتفاع مشرف بر روستای تیس و در پای كوه پیل بند قرار گرفته است. در كنار این گورستان كه به قبرستان شماره یك تیس مشهور است، قبرستان امروزی مردم روستا قرار دارد. اما گورهای این گورستان بر سطح خاكی نرم حفر می شوند. مردم روستا اگرچه درگذشتگان خود را در این گورستان به خاك می سپارند اما مراقبند كه شب گذرشان به گورستان جن ها نیفتد!

دوشنبه, 19 بهمن 1394

«دهستان ناهوک» با بیش از هفت هزار نفر جمعيت در فاصله ۳۵ کیلومتری شهر سراوان واقع گردیده است؛ از توابع بخش مرزیِ «جالق» بوده و خود شامل دو روستای کوچک‌تر، به نام‌های «کوپک» در جنوب و «کوشکوک» در بخش شمالی است.

به گزارش زاهدان پیگیر وقوع روستا در میان درّه‌ای سرسبز و مصفّا که در قسمت مرکزی آن رودخانه‌ی فصلیِ نسبتاً بزرگی منازل مسکونی، زمین‌های کشاورزی و باغاتِ واقع در کوهپایه را سیرآب می‌سازد؛ وجود باغ‌ها و نخیلات در میان دو بخش دهستان، جوی آبی که از میان این باغات از سمت غرب به شرق روستا تا زمین‌های کشاورزی جریان دارد و وجود پرآب‌ترین قنات استان که حتّی علی‌رغم خشکسالی‌های پیاپی، در هیچ زمانی از میزان آب  آن کاسته نمی‌گردد؛ همگی دست به دست هم داده‌اند تا ناهوک را با ارتفاع ۱۳۰۰ متر از سطح دریا، به خوش آب وهواترین نقاط روستایی سیستان و بلوچستان مبدّل سازند، و اهالی مهربان ومهمان‌نواز آن، مسافران زیادی را به خصوص در فصل تابستان با اخلاق نیکِ خود جذب نمایند و از «ناهوک»، یک «روستای هدف‌گردشگری» به تمام معنا بسازند.

اکثریت جمعیّت روستا به کشاورزی اشتغال دارند و با این حال، جمعیّتِ رو به رشدِ فارغ‌التحصیلانِ آن از مراکز آموزش عالی، با توجّه به امکانات موجود تحسین برانگیز است؛ به گونه‌ای که در میان این جوانان تحصیل کرده‌ به چهره‌های نام آشنایی در میان خانم‌ها و آقایان با مدارک دکترا و عناوین استاد، عضو هیئت علمی و ... برمی‌خوریم.

ناهوک؛ که در قدیم با نام «نصرت‌آباد» خوانده می‌شد، با ساکنین فهیمی از اقوام ریشه‌دار و اصیل چون نصرت‌زهی، ندرت‌زهی، نصرتی، نصرت، ارباب، دهقان‌زهی و ملازهی و ...؛ به «دیار حافظان» نیز شهره بوده و در اواخر دهه‌ی شصت اوّلین « دختر حافظ کشور» که در آن موقع سن شریف‌شان هفت سال بود و کل قرآن را حفظ بودند، از این روستا به دنیای اسلام معرفی شد. دیاری که افتخار تقدیم چندین شهید، آزاده و جانباز را نیز به انقلاب و نظام مقدّس جمهوری اسلامی ایران در کارنامه‌ی افتخارات خود دارد.

آن‌چه این روستای هدف گردشگری را در سیستان و بلوچستان منحصر به فرد می‌سازد، مجاورت کمتر دیده شده‌ای است از آثار تاریخی و باستانیِ «بی‌همتا در سطح جهان»، و چشم‌اندازهایی بکر از طبیعت که از امتزاج زیبای مناظر کویری با پوشش جنگلی و باغات و مزارع حاصل آمده و هیچ توصیفی بیانگر این جلوه‌های چشم‌نوازِ خدادادی نیست و در این متن تنها اشاره‌ای گذرا به آن‌ها خواهیم داشت:

☀ ارک یا قلعه‌ی حاکم‌نشین ناهوک که در میان باغات سرسبز قرار داشته و روایت‌های ساکنین آن نَقلِ زبانِ پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های این روستا است.

☀آبشار «چوُتین گُوْنْ» در جنوب‌غربیِ ناهوک با ارتفاع تقریبی ۲۰ متر که در اکثر روزهای سال، با خنکای حاصل از ریزش و پراکنش آبی زلال، و طبیعتی بکر و زیبا در پیرامون خود، اهالی محل و گردشگران سایر نقاط همجوار و گاه دوردست را، به حضور و گذرانِ ساعاتی خوش فرا‌می‌خواند.

☀ آبشار پالیزک واقع در دوازده کیلومتری غرب ناهوک.

☀ «کمپ گردشگری» ایجاد شده در کنار «قنات پرآب ناهوک» که خصوصاً در روزهای پایانیِ هفته و تعطیلات مملو از جمعیّت و خانواده‌هایی است که جهت گذراندنِ روزی خوش و بر جای گذاشتن خاطراتی شیرین به محل این کمپ می‌آیند.

☀ «دروازه دلدونک» (دلونگ-دلینوک- ...) واقع در پانزده کیلومتری شمال‌غربی ناهوک با مناظر رؤیایی و چشم‌اندازی دل‌نواز.

☀ «سیکندر» و «چاه واجه» و ...  .

☀ ... و نهایتاً ... همه‌ی مکان‌هایی که از آنان نام برده شد واقع در «درّ‌ه‌ی نگاران»؛ درّه‌ای زیبا نهفته در قلبِ «کوه‌های سردشتِ سراوان» با محیطی کویری که آثار جنگل‌های انبوه و شکارگاه‌های عظیمِ گذشته‌های دور را در خود به یادگار دارد.
 
نگارخانه‌ای از آثار هنرمندان اعصار و قرن‌ها، موزه‌ای بدون حصار در دلِ طبیعت، از نقش‌ها و نگاره‌های بر جای مانده از هزارها سال «قبل از تاریخ» تا «دوران تاریخی»؛ سنگ‌نگاره‌ها و حکّاکی‌هایی از حیوانات قدیم و نحوه‌ی شکار آنان توسط ساکنین باستانیِ این اقلیم که قدمت برخی از آنان به «ده هزار سال قبل» برمی‌گردد.

... و همان‌گونه که گفته آمد، تنها اشارتی بود از یک دنیا حرف ناگفته ...

آبشار لادیز: آبشار لادیز یکی از جاذبه‌های روستای لادیز، در فاصله کمی از غار لادیز واقع شده است. روستای لادیز از توابع بخش میرجاوه شهرستان زاهدان می‌باشد و در 25 کیلومتری جنوب غربی شهر میرجاوه واقع شده است و همه ساله به ویژه در فصل تابستان گردشگران زیادی را به طرف خود جذب می‌کند.

به گزارش زاهدان پیگیر آب و هوای روستا در فصل پاییز و زمستان و اوایل بهار مطبوع و دلپذیر و در تابستان گرم است. رودخانه لادیز نیز از شمال روستا عبور می‌کند. این روستا قدمت چندانی ندارد و از مناطق ییلاقی عشایر بلوچ بوده است که سال‌ها پیش به سکونتگاه دائمی تبدیل شده است.

همجواری روستای لادیز با کوه تفتان، موجب پدید آمدن چشم‌اندازهای بدیع و اماکن تاریخی و طبیعی شده است. از مهم‌ترین صنایع دستی این روستا می‌توان به سوزن‌دوزی، قالی‌بافی و گلیم‌بافی اشاره کرد که توسط زنان و دختران هنرمند روستا با نقوش سنتی و قدیمی تولید می‌شود.

 

آخرین اخبار

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت

گزارشات پر بازدید

جاذبه های گردشگری استان سیستان و بلوچستان

آمار بازدید کنندگان

mod_vvisit_counterامروز1091
mod_vvisit_counterدیروز2664
mod_vvisit_counterاین هفته17054
mod_vvisit_counterهفته قبل19438
mod_vvisit_counterاین ماه54719
mod_vvisit_counterماه گذشته75166
mod_vvisit_counterکل بازدیدها791345

بازدیدکننده جاری : 36
آدرس آی پی : 54.81.6.121
,
امروز : 21, اکتبر, 2017

حالت های رنگی