امروز: یکشنبه 27 آبان 1397 برابر با 18 نوامبر 2018

 

دارای مجوز  رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به شماره 93/28012

یادداشت

امروزه بسیاری از خانواده ها با چالش های تکنولوژیک جدیدی روبرو هستند که یکی از آنها ورود زود هنگام بچه ها به فضای مجازی و تکنولوژی های جدید است.

تبلت چه بر سر کودکان می آورد؟ آیا برای کودک تبلت بخریم یا نه؟ آیا تبلت کودکان را با هوش می کند؟ چه سنی برای کودک مان تبلت بخریم؟ کودک در روز چند ساعت باید از  «تبلت» استفاده کند؟ آیا تبلت بچه گانه یا مدرسه ای برای کودکان مناسب است؟ با سرخوردگی کودک در صورت نخریدن تبلت چه کنیم؟ آیا تبلت در بالا بردن ضریب هوشی کودکان تاثیر دارد؟

امروزه سوالاتی از این دست ذهن تعدادی زیادی از خانواده های ایرانی را به خود مشغول کرده است و آنها را در خرید تبلت برای کودکان شان مردد می سازد. هر چند عده ی زیادی از خانواده ها نیز بدون توجه به مضرات یا محاسن تبلت، اقدام به خرید تبلت نموده اند و سال هاست تبلت به عنوان یک اسباب بازی شبانه روزی در دست کودکان شان رویت می شود!

بدون شک رعایت محدوده سنی برای اجرا یا ورود به یک مرحله جدید از زندگی امری لازم و طبیعی است. به عنوان مثال سن ورود به مدرسه که بین 5 الی 6 سال در نظر می شود، سن تنها گذاشتن کودکان در منزل که عمدتاً از 12 سالگی آغاز می شود، گرفتن گواهینامه، انجام فرائض مذهبی، تماشای برخی فیلم ها و سریال و موارد عدیده دیگر که خانواده ها ملزم به رعایت و پیروی از آن هستند. اما متاسفانه در کشور ما سن ورد به دنیای دیجیتال از قانون خاصی پیروی نمی کند و به محض اینکه کودک بر اساس فرآیند تکامل حرکتی، توانایی گرفتن اجسام را فرا می گیرد، خانواده ها به کارگیری تبلت و سایر وسایل دیجیتال را آغاز می کنند و از آن به عنوان حربه ای برای ساکت کردن و در مراحل بعدی برای سرگرم کردن کودک استفاده می کنند.

هر چند کارشناسان و متخصصین در خصوص سن ورود کودکان به دنیای دیجیتال نظرات متفاوتی دارند و این سن در کشورهای مختلف متغیر است، ولی ذکر این نکته ضروری است که رعایت اصول و مراتب استفاده از وسایل و تجهیزات الکترونیک، گاهی اوقات از رعایت شرط سنی نیز مهم تر است.

داشتن هدف از خرید لوازم لوازم دیجیتال برای کودکان، استفاده قانونمند و هدفدار، توانایی خود کنترلی و استفاده به هنگام و به موقع از وسایل ( نه استفاده شبانه روزی و اعتیاد پیدا کردن)، پرهیز از خودنمایی و فخر فروشی، جلوگیری از اتلاف وقت بیش از حد و غیر منطقی، عدم جایگزینی این تجهیزات به جای دوستان واقعی از مواردی هستند که باید هنگام خرید این وسایل برای کودکان و نوجوانان به آنها توجه داشت.

در حقیقت نیاز سنجی که باید به عنوان اولین عامل در خرید وسایل مختلف مطرح شود، در بحث دنیای دیجیتال جایگاهی ندارد و خانواده ها بدون توجه به این امر اقدام به خرید وسایل دیجیتال برای فرزندان خود می کنند که در اکثر موارد جنبه فان و سرگرمی آن بر هر موضوع دیگری ارجحیت پیدا می کنند و ماجرای یادگیری زبان، برنامه های کاربردی آموزشی و ... یک تاکیتک قدیمی اتخاذ شده از سوی بچه ها در مجاب کردن خانواده ها و به دست آوردن این تجهیزات می باشد!

تبعات ورود زود هنگام به دنیای دیجیتال

کودکان و نوجوانان به دلیل عدم تکامل ساختار ذهنی و فکری و حتی ساختار فیزیکی و حرکتی ، نیاز به یک سری آموزش ها و فعالیت های روانی، جسمی و حرکتی دارند که این فعل و انفعالات و یادگیری ها معمولاً در مهد های کودک، مدارس، تعامل با گروه همسالان، بازی در محیط خانه و مدرسه، رفت و آمد و صله رحم، تماشای فیلم در سینما و تئاتر، رفتن به مسجد و سایر مکان های مذهبی، رفتن به پارک، گردشگاه ها و  و ... حاصل می شود. اما در دنیای امروز جوانان به جز رفتن به مدرسه (که آن هم عمدتاً با اکراه و از روی ناچاری صورت می گیرد) در سایر موارد اراده ای از سوی کودکان دیده نمی شود و هیچ تمایلی برای ورود به عرصه های اجتماعی و تعامل با هم سالان و به اصطلاح افراد کف جامعه در نسل جدید مشاهده نمی شود و بیشتر ترجیح می دهند در دنیای مجازی سیر کنند.

صرفنظر از مضرات روانی استفاده از این تجهیزات در سنین خردسالی و کودکی، استفاده زود هنگام از این وسایل تبعات جسمی و فیزیکی فراوانی نیز دارند که یکی از آنها آسیب های چشمی می باشد. چرا که بر اساس مطالعات انجمن متخصصین آمریکا، کودکان تا قبل از دو سالگی نباید به هیچ مونیتور و نمایشگری خیره شوند. مضاف بر اینکه امواج و سیگنال هایی که این وسایل از خود ساطع می کنند، اثرات جبران ناپذیری بر برخی اعضای بدن به ویژه مغز می گذارند.

بسیاری از کارشناسان و متخصصین حوزه روانشناسی کودک معتقدند : تمرکزکودکانی که از سنین کودکی به استفاده زیاد از تکنولوژی عادت کرده اند، درآینده روی دروس کم خواهد بود و دچار افت تحصیلیم ی‌شوند. هر چند نداشتن تمرکز یکی از دلایل افت تحصیلی در این دانش آموزان است ولی دلیل دیگر اختصاص ندادن وقت کافی به امورات درسی است چرا که بازی و سرگرمی اولویت اول این نسل محسوب می شود و کمتر دانش آموزی با اشتیاق به سراغ درس و کتاب می رود.

این کارشناسان کاهش اعتماد به نفس کودکان را از دیگر معایب استفاده ازتکنولوژی می دانند و معتقدند: کودک معمولاً باید با هم سن و سال خود بازی کند تا در کشاکش بازی با هم سالان اتفاقات جدید رخ دهد و کودک خود را در موقعیت مختلف محک بزند. اما در بازی های رایانه ای چنین اتفاقی کمتر رخ می دهد و کودک مجبور است با رقبای بزرگتر از خود مبارزه کند.  از دیگر مضرات این ورود زود هنگام عدم تکامل فرایند های مختلف یادگیری و حرکتی، دیداری، شنیداری و ... در کودکان است.

هر چند فروشندگان و طراحان این وسایل چنین نظری ندارند و همواره از این تجهیزات به عنوان یک وسایل کمک آموزشی یاد می کنند که می تواند در بالا بردن خلاقیت، بهره هوشی دانش آموزان یا افزایش قدرت ذهنی آنها موثر باشد که در عمل اینگونه نیست.

آسیب های حوزه دیجیتال تنها به ورود زود هنگام به عرصه دیجیتال محدود نمی شود چرا که در سنین بالاتر نیز اتفاقات ناخوشایند دیگری در این حوزه رخ می دهد که  آسیب های روانی و رفتاری بخشی از آنها می باشد. استفاده بیش از حد از این وسایل در دراز مدت منجر به برخی اختلالات رفتاری در کودکان میشود که در این بین می توان به اختلال در توانایی کلامی، کاهش شور و شوق اجتماعی و سرزندگی و نشاط ، کم رنگ شدن روابط عاطفی کودکان، کاهش میزان تمرکز و ... اشاره کرد. اوتیسم یا درخود ماندگی اشاره کرد. آسیب های جسمی در این حیطه نیز کم نیستند و فشار به گردن، مچ دست، کمر، سیستم دفع و کلیه ها و آسیب های ناشی از کم تحرکی به ویژه در سنین کودکی و ... بخشی از آسیب های جسمی ناشی از استفاده بیش از حد از وسایل الکترونیکی محسوب می شوند.

بالاخره تبلت بخریم یا نخریم؟!

تصور دنیای امروز بدون تجهیزات الکترونیک امری محال و غیر ممکن است. چرا که ساختار جوامع و دولت ها بر مبنای تجهیزات الکترونیک استوار شده اند و تقریباً می توان ادعا کرد زندگی امروز بدون وسایل و تجهیزات الکترونیک امکان پذیر نیست. اما نکته ای که در این بین مغفول مانده است و خانواده ها بدان توجهی ندارند، نحوه استفاده از این وسایل و کنترل ارادی در استفاده بهینه از آنهاست.

کودکان آینه تمام نمای والدین هستند. هنگامی که والدین در زمان استراحت، هنگام صرف غذا، در مجالس مهمانی و حتی در رختخواب حاضر به ترک گوشی همراه خود نیستند و سیر آفاق و انفس در شبکه های مجازی را به مصاحبت با خانواده یا اقوام ترجیح می دهند، بالتبع انتظار استفاده منطقی از تبلت توسط کودکان و نوجوانان نیز امری عبث خواهد بود. از برآیند گفتار فوق چنین بر می آید ورود به دنیای دیجیتال بدون پیش زمینه و داشتن آگاهی از نیاز های تکنولوژیک نه تنها برای کودکان بلکه برای افراد بزرگسال نیز تبعات فراوانی به همراه خواهد داشت که پرداختن به آن از حوصله این مقال خارج است. بنابراین خانواده ها باید در نظر داشته قبل از خرید تبلت یا هر وسیله دیگری اعم از دیجیتال یا غیر دیجیتال نیاز سنجی و ضرورت داشتن آن در خانواده مطرح و بررسی شود و صرف خرید این وسیله توسط بچه های فامیل یا در و همسایه ، دلیل خرید آن تلقی نشود.

نکته دوم لحاظ کردن محدودیت در استفاده از وسایل دیجیتال است. در بسیاری از کشورهای دنیا تبلت های کودکان به سیستم قطع خودکار بعد از یک مدت زمان مشخص مثل بیست یا سی دقیقه است.

نظارت بر استفاده بهینه از دیگر وظایف والدین در این امر است و کودکان باید نوع استفاده از تبلت را به والدین گزارش دهند. هر چند صنعتی شدن جوامع و آپارتمانی شدن فضاهای مسکونی و نبود امنیت در کوچه و خیابان باعث کم شدن تحرک بچه ها و روی آوردن به بازی های اینترنتی و رایانه ای شده است، ولی این نباید دلیل بر عدم ارتباط خانواده با بچه ها و پرداختن به شادی های مشترک شود. توجه به باز یهای بومی – سنتی، افزایش صله رحم، عدم استفاده از گوشی در منزل توسط والدین، خرید نشریات و کتاب و مطالعه در حضور فرزندان و ... می تواند از علاقه مفرط کودکان به تبلت و سایر وسایل دیجیتال بکاهد.

سخن پایانی

هر چند جذابیت صفحات نقاشی تبلت از مداد های شمعی و آبرنگ بیشتر است و گوش کردن موسیقی با تبلت از گوش کردن به داستان های اطرافیان یا رادیو خوش تر است ولی خانواده ها باید بدانند، ورود زود هنگام به عرصه دیجیتال و پس از آن استفاده بیش از حد از فن آوری تبعات جبران ناپذیری برای کودکان و نوجوانان خواهد داشت. از سویی قطع ارتباط با دنیای دیجیتال امکان پذیر نیست و نمی توان کودکان را از ورود به این دنیا منع کرد. فلذا بهترین کار آموزش مناسب و نظارت مستمر بر فعالیت های دیجیتال فرزندان و سپردن برخی امور رایانه ای خانه به آنها است. درخواست پیگیری سفارشات کالا، سپردن کار تایپ لیست کارمندان و برخی امورات اداری، پرداخت قبوض شرکت های خدماتی، دانلود مقالات مختلف و خواندن در جمع خانواده، ساخت کلیپ از عکس های خانوادگی و ... می تواند باعث استفاده جمعی از فن آوری و حضور بیشتر بچه ها در جمع خانواده و جلوگیری از انزوای رایانه ای شود. امید خانواده ها با رعایت موارد فوق زمینه را برای ورود بهنگام و منطقی به فضای مجازی و رشد همه جانبه فرزندان خود فراهم کنند.

با تشکر - حاج سعیدی

سه شنبه, 06 مهر 1395

- يكي از مهم ترين اقداماتي كه دولت ها بايد در برنامه هاي كلان خود، براي حفظ و تحقق سرمايه هاي انساني لحاظ كنند، مهار بزهكاري و جرم است،در اين ميان اصلي ترين راهکار توجه و تاکيد ويژه بر آموزش همگاني براي پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي است.

 

مردم اغلب به "علائم اعتياد" مي گويند "اعتياد". در صورتي كه اعتياد يك بيماري پنهان است .

در بخشي از تعريف علمي اعتياد آمده است که اعتياد يک بيماري مزمن مغزي است که خصوصيت پيشروندگي و عود کنندگي دارد.


اين بدان معناست که علائم بيماري اعتياد به صورت مزمن،يعني تدريجي،ذره ذره ودر بستر زمان بروز مي كند ومسلما" علائم جدي وظاهري وقابل روئيت، بلافاصله پس از آغاز مصرف مواد بروز نمي نمايند.


بلکه علائم وعوارض با توجه به گذشت مراحل مختلف بيماري اعتياد به اشکال مختلف خود را بروز مي دهند. مسئله بسيار مهم وخطاي اجتماعي که امروز در جامعه با آن مواجهيم اين است که به دليل عدم شناخت کافي وعلمي از بيماري اعتياد وفرايند شکل گيري آن، مردم اغلب به "علائم اعتياد" مي گويند "اعتياد".


منظور اين که واژه "معتاد" به اشتباه فقط به کسي اطلاق مي گردد که داراي علائمي چون تيرگي رنگ،خميدگي،چرت زدن،دندان هاي خراب وزردشده،بداخلاقي وبي ادبي،ظاهر ژوليده وکثيف و به طور کل علائم سنتي معتادان موادمخدر را اگر مشاهده کنند به آن شخص معتاد مي گويندواين در حالي است که اين علائم پس از ماه ها وياسال ها مصرف مواد مخدر توسط فرد، امروز بروز نموده اند .


طبق يافته هاي علمي، بيماري اعتياد از بدو اولين بار مصرف يک ماده اعتياد آور در مغز فردشکل مي گيرد وبا گذشت زمان وادامه مصرف وافزايش دز مصرفي مواد وپيشروندگي تخريب ها وصدمات مصرف، علائم وعوارض مرحله به مرحله قابل مشاهده مي شوند.


شايد بخاطر همين اشتباه است که واژه جهل آميزي به عنوان"مصرف تفنني"يا "مصرف تفريحي مواد" امروز باعث نابودي وکشيده شدن جوانان جامعه به ورطه اعتياد شده است.


زيرا اين افراد اين تصور را دارند که مي توانند مواد اعتياد آور(شامل دخانيات،مواد مخدر،مواد روانگردان ومواد محرک و..) را به صورت تفريحي وتفنني مصرف نمايند،ولي دچار اعتياد نشوند به اين دليل که پس از يک مدت کوتاه مصرف چون علائم ظاهري وشديدي را نمي بينند به اين تفکر غلط مي رسند که آنها هيچ وقت معتاد نمي شوند.


به همين منظور در مطلب زير سعي شده ضمن تعريف مراحل مختلف شکل گيري بيماري اعتياد، برخي ازعلائم ونشانه هاي هر مرحله رانيز اشاره نماييم.


البته بايد توجه داشت که مشاهده يک يا چند مورد از علائم زير به تنهايي نمي تواند دليل قطعي برمعتاد بودن يک فرد باشد.


به خصوص که برخي از علائم در مراحل ابتدايي شبيه به علائم بيماري هاي ديگري مانند بيماري هاي رواني وعصبي است.


ولي به خانواده ها کمک مي نمايد که بروز هر گونه تغيير در مسائل جسمي،رواني وسبک زندگي اعضاء را مشاهده وجدي بگيرند زيرا بيماري اعتياد بسيار نرم وآهسته وبدون هيچ علائم خاص قابل مشاهده اي خزنده ومخفي افراد را در کام خود مي بلعد به نحوي که به گفته اکثر معتادان حتي خود آنها نيز متوجه نشده اند که چگونه وچطور معتاد شده اند.


روشهاي شناسايي معتادان به مواد مخدر( علائم ومشخصات)


1) شناسايي به وسيله آزمايش مايعات بدن(ويا گاهي ناخن ومو)که در آزمايشگاه هاانجام مي شود.


2) شناسايي با استفاده از تغييرات به وجود آمده در فرد. آنچه مسلم است تغييرات به وجود آمده در فرد به ميزان پيشرفت اعتياد وي بستگي دارد وشناسايي فرد از روي تغييرات در مراحل مختلف اعتياد متفاوت است.


اين مراحل را مي توان به صورت زير دسته بندي کنيم:


الف) مراحل ابتدايي اعتياد


ب)مراحل نسبتاپيشرفته اعتياد


ج)مراحل پيشرفته اعتياد


الف) مشخصات معتاد در مراحل ابتدايي


به طور معمول تغييرات به وجود آمده در فرد معتاد در مراحل ابتدايي از ديد خانواده هاپنهان مي ماند(تحقيقات نشان داده که امکان دارد خانواده ها 3تا5 سال متوجه اعتياد يکي از اعضاء خود نشوند،اما مصرف مواد مخدر حتي در مراحل اوليه نيز علايمي دارد:


1) خودداري از برخورد مستقيم با اعضاء خانواده.


2) مشغول کردن خود به اموري که قبلا به آن اهميت نمي داده: مانند خواندن کتاب ياروزنامه.


3) ظاهر شدن پياپي جلوي آينه براي اطمينان از مرتب بودن وضع ظاهري.


4) سعي در عادي جلوه دادن رفتار.


5) اصلاح زود به زود صورت براي شاداب جلوه دادن خود.


6) گذشت از خطاهاي اعضاءخانواده به خصوص در مواردي که قبلا ايراد مي گرفت.


7) شست وشوي مکرر دست وصورت ودهان وحتي شست وشوي مکرر سر.


8) خارج شدن از منزل در اوقات نامناسب.


9) نوشيدن چاي زياد ومصرف سيگار (مشاهده ته سيگار در اتاق،سطل آشغال يا توالت )


10) خوش رفتاري و مهرباني کم سابقه


11) تغيير در مردمک چشم (تنگ يا گشاد شدن ) و خواب آلودگي زياد.


12) تغيير گروه دوستان وهمسالان وانتخاب دوستان جديد


13) نياز به پول توجيبي بيشتر


ب) مشخصات معتاد در مراحل نسبتا پيشرفته


متناسب با پيشرفت اعتياد و آلوده شدن بيشتر فرد , به تدريج علائم جديدي در فرد ظاهر مي شود ، معتاد ديگر قادر به پنهان کاري نيست و حداقل ، ضرورتي براي اين کار نمي بيند .


در اين مرحله که کاملا گرفتار اعتياد شده است ، ظاهر و رفتارش به کلي تغيير مي کند ، تغييراتي که براي خانواده کاملا مشخص است.


به عنوان مثال اين مرحله در مصرف ترياک ممکن است ، 5 تا 6 ماه و در مصرف هروئين، کراک وشيشه، 2 و 3 ماه پس از آغاز مصرف نمايان شود .


مهم ترين تغييرات عبارتند از :


1) لاغر شدن نسبت به ماه هاي قبل وکم اشتهايي.


2) کبودي اطراف چشم ، قي کردن مرتب چشم و پف همراه با چروک در اطراف چشم .


3) تغيير در رنگ پوست بدن به خصوص تبديل رنگ چهره به زرد تيره ، سيخ شدن موها و تغيير حالت در نگاه کردن.


4) خميدگي در پشت و تغيير واضح در راه رفتن به طوري که فرد در راه رفتن تعادل ندارد.


5) خميازه کشيدن ، خواب آلودگي ، خشکي بيش از حد لب ها و لرزش محسوس دستها.


6) عصباني و بد خلق شدن ، پرخاشگري و از خود راضي بودن.


7) دير خوابيدن و دير از خواب بيدار شدن و اهميت ندادن به نظم و ترتيب.


8) وقفه در استحمام کردن .


9) فاصله گرفتن از خانواده و احساس غريبي کردن با آنها .


10) تغيير در لحن و گفتار (لهجه ) وکشيده ادا کردن کلمات .


11) پرحرفي و پرگويي،بيهوده گويي وتناقض گويي.


12) قطع کردن ناگهاني کلام خود وديگران.


13) رفت وآمدهاي مکرر وتماسهاي مشکوک.


14) مطلق گرايي، در مورد همه مسائل،اگر کسي را عليه خود بداند اورا بدترين فرد واگر کسي را موافق ببيند اورا بهترين فرد مي داند.


15) ارتکاب اعمال خلاف،ربودن اشياء ووسايل منزل وفروش آنها براي تهيه مخارج اعتياد.


16) آثار سوختگي روي رختخواب،فرش وانگشتان معتاد.


17) بي علاقگي نسبت به مسائل مادي ومعنوي.


ج) مشخصات معتاد در مرحله پيشرفته


در اين مرحله،اعتياد براي مردم قابل تشخيص است.بنابراين هدف،تشريح وضعيت اوبراي شناخت اطرافيان نيست بلکه منظور معرفي حالات ووضعيت معتادان پيشرفته است.


نمونه اي از مشخصات اين افراد:


1) خميده شدن قامت معتاد.


2) طرد شدن کامل از خانواده واجتماع.


3) چاپلوس ومتملق شدن.


4) نسبت دادن علت مشکلات واعتياد خود به ديگران از جمله خانواده.


5) تمارض به بيماري هاي ديگر از جمله درددر قفسه سينه يا ناراحتي هاي قلبي وکليوي.


6) از دست دادن تمرکز حواس وعدم تشخيص عواقب اعمال خودکه اين مسئله نيز امکان هر گونه عمل خلاف حتي جرايم سنگين را افزايش مي دهد.


7) افزايش دروغگويي وقسم هاي بي مورد.


8) خرابي لثه ودندانها.


9) سنگيني پلکها همراه با خواب آلودگي ونيمه باز بودن چشم ها توام با حرکات لرزشي پلکها.


10) رها کردن خانه وخانواده به مدت طولاني وگاهي براي هميشه.


11) عدم استقبال از هر گونه اقدام براي ترک اعتياد به بهانه ترس از مرگ.


گردآروي توسط سروان مجيد طاهري زاده کارشناس پليس مبارزه با مواد مخدر فرماندهي انتظامي استان اصفهان

دبستان دخترانه آسیه دهستان مسکوتان ، دبستان آسیه ماند !!!

جشن شکوفه ها در دبستان آسیه مسکوتان مثل سایر نقاط استان روز چهارشنبه 31شهریور برگزار شد و دانش آموزان با شور و نشاط فراوان به مدرسه رفتند و جشن گرفتند و ... اما خوشبختانه قبل از ساعت 11 به خانه هایشان آمدند !! چون معلوم نبود دبستان قدیمی و غیر استاندارد برای تحصیل در ساعت یازده و یازده دقیقه زلزله ایی به بزرگی 4/5 ریشتر و در عمق 10 کیلومتری زمین چه بلایی بر سر آنها بیاورد ، دبستانی بسیار قدیمی که الان باید تخریب میشد اما هنوز دانش آموزان دبستانی زیر سقف آن میروند تا مثل هم سن و سالهایشان در جای جای ایران اسلامی که به مدرسه می روند ، درس بخوانند و برای خودشان کاره ای شوند و خدمت به شهرشان کنند . اما غافل از یک مدرسه استاندارد برای تحصیل دانش آموزان این دبستان ،، که اصلا آگاهی در مواقع اضطراری مثل زلزله و پیدا کردن جان پناه و خروج اضطراری و عکس العمل مناسب ندارند و آموزشی هم در این زمینه ندیده اند بالاخص برای کلاس اولی ها و پیش دبستانی ها بسیار تاسف آور است ..
انگار همین دیروز بود که معلمان فداکار شهرستان خاش آقای حمیدرضا گنگوزهی و عبدالرئوف شهنوازی برای نجات دانش آموزان از زیر دیوار مدرسه از هیچ اقدامی دریغ نکردند و متاسفانه آقای گنگوزهی برای نجات دانش آموزان از جان خود گذشت و جان به جان آفرین تسلیم کرد (فروردین 95)

اما داستان ب اینجا ختم نشد
13 شهریور در روستای بجار بازار منطقه دشتیاری چابهار ، جمعی از کودکان خردسال در حوالی مدرسه روستا در حال بازی بودند تا بعد از آن کتاب بگیرند که بر اثر ریزش ستون مدرسه به همراه در متصل به آن، متاسفانه فریبا چهاردیواری - پنج ساله - فوت و سه کودک دیگر نیز مجروح شدند...
نوشداروی وزیر بعد از مرگ فریبا عمل کرد !! مدیر کل آموزش و پرورش استان آقای علیرضا نخعی که برای دلجویی به دیدار خانواده فریبا به دشتیاری رفته بود و ضمن ابلاغ پیام تسلیت وزیر آموزش و پرورش ،، در این دیدار وعده داد که با دستور وزیر آموزش و پرورش، مدرسه شش کلاسه ای به نام "فریبا چهار دیواری " کودک جانباخته حادثه روستای بجار بازار ساخته و نام گذاری خواهد شد..

شاید اگر خدای نکرده در جشن شکوفه های امسال دبستان آسیه دهستان مسکوتان زلزله ی چهار و نیم ریشتری ساعت یازده و یازده دقیقه روز چهارشنبه 31 شهریور ، کودکان خردسال اگر آنجا بودند و تکه پاره های آجر بر سر آنها می افتاد معلوم نبود اسم دبستان به قرعه ی کدام دانش آموز می افتاد و وزیر و مدیر کل به فکر می افتادند و مدرسه ایی به نام آنان می ساختند .!!

دهستان مسکوتان در بخش مرکزی شهرستان فنوج و در مسیر جاده اصلی فنوج به ایرانشهر واقع گردیده فاصله مسکوتان تا مرکز شهرستان 45 کیلومتر است .

گفتنی است مرکز لرزه‌نگاری کشوری ،،موسسه ژئوفيزیک، دانشگاه تهران این زلزله را نیز ثبت کرده است :

زمان وقوع به
وقت محلي
۱۳۹۵-۰۶-۳۱ ۱۱:۱۱:۱۳
بزرگي
4/5 چهار و نیم ریشتر

(عمق
کیلومتر) : 10
منطقه فنوج دهستان مسکوتان سیستان و بلوچستان

در پایان امیدواریم مسئولین محترم قبل از هرگونه حادثه دلخراشی چاره ای بیندیشند و شاهد اتفاقاتی از این قبیل نباشیم .

"ومن الله التوفیق"
عبداله باقریان ساکن دهستان مسکوتان . 95/7/1

دوشنبه, 29 شهریور 1395

چند سال است طبق یک قرار قبلی در فصل تابستان با گروهی از دوستان ، هر ماه یک بار به «قله ی تفتان » صعود می کنیم. آخرین صعود سال ۹۵ را می خواهیم در غروب روز پنجشنبه ۲۵ شهریور ماه رقم بزنیم. قرارمان روبروی «اردوگاه آموزش و پرورش دره گل» است، ماه درخشان چهاردهم ذی الحجه و هوای خنک ما را مجاب می کند که این بار صعودی رؤیایی خواهیم داشت.

یکشنبه, 14 شهریور 1395

داز (1)

منتشرشده در یادداشت

اینجا دشتیاری است. در استان  بلوچستان ،که محرومیت در این خطه از سرزمین ایران بیداد می نمایید. جای که مردم این منطقه از شدت فقر ،نبود اشتقال و عدم برخورداری مناسب  از خدمات اجتماعی مثل انسان های قرن اولیه زندگی می کنند .


اینجا جای است که در اطراف آن که شهر چابهار می باشد، پروژهای عظیم  میلیاردی در حال اجراست. ولی مردم این منطقه که تنها امید آنها کشاورزی و دامپروری می باشد ولی با وجود  سدهای عظیم زیردان و سد پیشن و عدم آبادانی این قسمت از خاک پهناور بلوچستان ،مردم در آستانه کوچ دست جمعی به نا کجا آباد هستند که این کوچ حاصل بی تدبیری مسئولین  است.

تنها منبع درآمد این مردم از همین زمین ها است .از جمله:دامداری و کشاورزی

دامداری و کشاورزی :چرخ زندگی مردم منطقه  دشتیاری با کشاورزی می چرخید که بارندگی فصلی که سالی. 2 الی 3 بار انجام می شود  مردم با درست کردن چاه نیمه ها (هوتگ)باتوجه به اینکه چانیمه به 3 مدل بود 1- احشام و حیوانها 2-کشاورزی 3-  آب آشامیدنی .... و مهمترین رودخانه ای که آب این چانیمه ها (هوتگ) تامین می کرد رودخانه کاجو بود .

مسئولین با قول این که روی رودخانه کا جو سد خواهیم ساخت و   با سیستم لوله کشی برای آب آشامیدنی  و همچنین کانال کشی ، سیستم آبیاری نوین برای کشاورزی این منطقه فراهم خواهیم ساخت و شروع به ساخت سد  کرده‌اند و چند سال قبل این پروژه عظیم با تلاش  به بهره‌برداری رسید.


از افتتاح سد زیردان  تاکنون 5 سال می گذرد ولی تاکنون  اقداماتی جسته و گریخته ای برای سیستم لوله کشی  انجام می شود ولی خیلی کند پیش می رود و مردم  نیز از باران های فصلی محروم شده اند.

تمامی آب باران‌های رودخانه کاجو در پشت این سد ذخیره و در حال تبخیر است ولی متاسفانه   قول های که داده شده بود که بعد از افتتاح سد زیردان عملی خواهیم کرد در حد حرف ماندند .

در حال حاضر به خاطر عدم اجرای خط انتقال پایین دست برای شرب و کشاورزی آب ذخیره شده پشت سد هیچ گونه استفاده‎ای برای مردم منطقه ندارد و کشاورزی که تنها شغل مردم و منبع امرار معاش بود از بین رفته است .

 جنگل‌های زیبا و باغات و همچنین حیات وحش منطقه منقرض و نابود شده و از بین رفته و از درختان زیبا جز آثار خاشاکی نمانده است اگر چنانچه برای این معضل فکری اساسی نشود تا چندسال آینده به علت گردوخاک و وجود شن روان حیات در این منطقه ناممکن و بیشتر روستاها خالی از سکنه می‌شود.

تنها جواب  مسئولین  مربوطه در خصوص بهربرداری از آب سد زیردان برای خدمات رسانی به مردم پایین دست سد نبود بودجه است در صورتی که طرح‌های کلان با اعتبارات میلیاردی توسط همین مسئولین در همین منطقه در حال اجرا است ولی برای تامین امکانات و نیازهای اولیه مردم و تامین آب شرب و آشامیدنی و اجرای خط انتقال آب از سد زیردان به روستاهای منطقه دشتیاری اعتباری نیست.

متاسفانه مردم به علت نبود آب مجبور هستند از این 3 مدل چانیمه را به یکی تبدیل و همراه با  احشام و حیوانات از یک چانیمه  آب استفاده کنند که خطر انواع  بیماری های واگیر از جمله بیماری واگیر وبا که بسیار نیز خطرناک است تهدید می کند.

نویسنده:محمد شهدادزهی

آخرین اخبار

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت

گزارشات پر بازدید

جاذبه های گردشگری استان سیستان و بلوچستان

آمار بازدید کنندگان

mod_vvisit_counterامروز100
mod_vvisit_counterدیروز816
mod_vvisit_counterاین هفته100
mod_vvisit_counterهفته قبل4694
mod_vvisit_counterاین ماه10969
mod_vvisit_counterماه گذشته26311
mod_vvisit_counterکل بازدیدها1548738

بازدیدکننده جاری : 16
آدرس آی پی : 54.235.48.106
,
امروز : 18, نوامبر, 2018

حالت های رنگی