دارای مجوز  رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به شماره 93/28012

ناله‌ی درد کودکانِ بلوچ‌ در اعماقِ سیاهِ چاهِ ویلِ تاریخ!

  • پنج شنبه, 30 مرداد 1399
  • اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

پیش‌ترها می‌گفتند "آب مایه‌ی حیات" ولی این روزها باید بگوییم "آب مایه‌ی مرگ"!
اینجا در بلوچستان در میان سکوت‌ کرکننده‌ی رسانه‌ها و بی‌تفاوتی مرگبارِ مسئولین هر روز کودکی جامِ تلخ‌ِ شوکران سر‌می‌کشد!
کودکی با لب‌های ترک خورده از عطشِ بی‌آبی در آغوش رودخانه‌هایی پرآب نه برای حیات بلکه برای ممات قربانیِ محرومیت‌ها و دیده‌نشدن‌ها و سکوت‌ها می‌شود...
حوایی که قرمزیِ خونش با آبی آب یکی شد‌ و تا ابد تاریخِ رودخانه، بنفشیِ فریادش را از یاد نخواهد برد و گاندویی که از روی غریزه‌ی حیوانیت دستِ آرزوهای دخترک را بلعید و آدم ها‌ی انسان‌نمای متعفنی که از اشک ودرد و پوست و خون رویاهایِ این کودکان تغذیه می‌کنند!!
چرا باید گاندویی که در نوع خود کمیاب بوده و تنها زیستگاه آن رودخانه‌های سربازِ بلوچستان است قتلگاه فرزندان سرزمینمان شود؟!
چرا هر بار که ترانه‌ی بارانی در این جا نواخته می‌شود لاجرم سمفونیِ مرگِ زینب‌هایی قلب‌هایمان را جراحت می‌دهد؟
چرا در دنیایی که کودکان نقاشی عشق و امید می کشند‌ دخترکان و پسرکان بلوچ بالاجبار گالن آب بر دوش می‌کشند؟
چرا کودک بلوچ قربانی جرعه‌ای آب می‌شود؟
و راستی چگونه می‌شود وجدان‌هاییکه خود را به خواب زده‌‌اند بیدار کرد؟!
شاید به سختی بیدار‌کردن زینب‌ها از خوابِ ابدی مرگ!

نیلوفر دادورش

خواندن 70 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
منتشرشده در یادداشت
خواندن کد خبر: 10210

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

آخرین اخبار

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت

گزارشات پر بازدید

جاذبه های گردشگری استان سیستان و بلوچستان

آمار بازدید کنندگان

mod_vvisit_counterامروز417
mod_vvisit_counterدیروز3826
mod_vvisit_counterاین هفته417
mod_vvisit_counterهفته قبل25307
mod_vvisit_counterاین ماه88424
mod_vvisit_counterماه گذشته98902
mod_vvisit_counterکل بازدیدها2950889

بازدیدکننده جاری : 53
آدرس آی پی : 54.236.35.159
,
امروز : 25, اکتبر, 2020

حالت های رنگی